โศกนาฏกรรมครั้งนี้ได้ทิ้งบาดแผลลึกไว้ในสังคมเกาหลีใต้อย่างยากจะลบเลือน
เช้าวันที่ 16 เมษายน 2014 เรือเฟอร์รีเซวอล (Sewol) ขนาด 6,825 ตัน ออกเดินทางจากท่าเรืออินชอน มุ่งหน้าไปยังเกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้ บนเรือลำนี้มีผู้โดยสารทั้งหมด 476 คน ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนและครูจากโรงเรียนมัธยมดันวอน ซึ่งกำลังเดินทางไปทัศนศึกษา นอกจากนี้ยังมีสินค้าบรรทุกอยู่บนเรือกว่า 2,215 ตัน
เมื่อเรือแล่นผ่านน่านน้ำบริเวณนอกชายฝั่งเมืองจินโด จังหวัดช็อลลาใต้ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เรือได้หักเลี้ยวกะทันหันอย่างรุนแรงจนตัวเรือเอียงไปด้านหนึ่งอย่างหนัก
ภายในเวลาไม่นาน สินค้าจำนวนมหาศาลที่ไม่ได้รับการยึดตรึงอย่างเหมาะสมได้เคลื่อนตัวไปยังด้านเดียวของเรือ ทำให้เรือสูญเสียสมดุลและไม่สามารถกลับมาตั้งตรงได้อีก
น้ำทะเลไหลทะลักเข้าสู่ห้องเก็บสินค้าและห้องโดยสารอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เรือค่อย ๆ จมลงสู่ก้นทะเลอันหนาวเย็น คร่าชีวิตผู้คนไป 304 ราย ทั้งผู้เสียชีวิตและผู้สูญหาย
สาเหตุสำคัญที่นำไปสู่โศกนาฏกรรม
รายงานที่เผยแพร่โดยสำนักงานความปลอดภัยทางทะเลสาขามกโพของเกาหลีใต้ในปี 2025 ระบุว่า สาเหตุหลักของโศกนาฏกรรมไม่ได้เกิดจากปัจจัยภายนอก แต่เกิดจากปัญหาโครงสร้างภายในของเรือเอง
ก่อนหน้านี้ เรือเซวอลได้ผ่านการดัดแปลงและต่อเติม ทำให้ขนาดของเรือใหญ่ขึ้นและจุดศูนย์ถ่วงสูงขึ้น ส่งผลให้ความสามารถในการรักษาสมดุลลดลงอย่างมาก
นอกจากนี้ ระบบบังคับเลี้ยวยังเกิดความขัดข้องทางเทคนิค จนนำไปสู่การหักเลี้ยวกะทันหัน โดยไม่ใช่ความผิดพลาดโดยตรงของผู้ควบคุมเรือ
ยิ่งไปกว่านั้น เรือยังบรรทุกสินค้ามากกว่าที่กำหนดถึงสองเท่า และสินค้าหลายรายการไม่ได้รับการยึดตรึงอย่างเหมาะสม ทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายเมื่อเรือเปลี่ยนทิศทาง
ความประมาทและราคาที่ต้องจ่าย
จำนวนผู้เสียชีวิตที่สูงอย่างน่าเศร้าไม่ได้เกิดจากอุบัติเหตุเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกิดจากความไร้ความรับผิดชอบของผู้ที่มีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยบนเรือ
