บัสมหาวิทยาลัยบูรพา เบรกแตก! ชนท้ายกันเอง คาด่านมอเตอร์เวย์ นศ.เจ็บ 41 ราย คนขับตายคาพวงมาลัย วิกฤตความปลอดภัย ยานยนต์หน่วยงาน
วิกฤตเบรกแตกคาด่านมอเตอร์เวย์ อุบัติเหตรถบัส ม.บูรพา ไม่ใช่แค่เรื่องเบรก! ตีแผ่เงาปริศนาใต้พวงมาลัยสู่หายนะองค์กร และธรรมาภิบาลความปลอดภัย
ความจริงที่บาดลึก ณ เวลา 17.55 น. ค่ำวันศุกร์ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2568 ภาพที่เห็นจากหน้าสื่อคือฉากอันน่าสยดสยอง รถบัสนำคณะนักศึกษามหาวิทยาลัยบูรพา 70 ชีวิต ที่เพิ่งกลับจากภารกิจดูงานจังหวัดระยอง
ต้องมาประสบเหตุสลด ชนท้ายกันเองอย่างรุนแรง บริเวณหน้าด่านเก็บเงิน มอเตอร์เวย์ ทล.7 บางพระ ตำบลหนองข้างคอก อำเภอเมืองดชลบุรี เป็นวินาทีที่ความสุขของการเรียนรู้นอกห้องเรียน แปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดอย่างฉับพลัน
ผลลัพธ์คือตัวเลขที่บอกเล่าความเสียหายอย่างเย็นชา นักศึกษาบาดเจ็บ 41 ราย แบ่งเป็นหญิง 36 ราย และชาย 5 คน ที่น่าเศร้าที่สุดคือการสูญเสีย ‘นายสุชาติ กองม่ว’ง พนักงานขับรถบัสคันที่พุ่งชนท้าย วัย 55 ปี ที่ถูกคอนโซลและพวงมาลัย บีบอัดจนเสียชีวิตคาที่
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของข่าว ที่ผ่านมาแล้วผ่านไป แต่คือรอยร้าวที่ฉายให้เห็นความเปราะบาง ของระบบที่เราเชื่อมั่น
การใช้ ‘Cruise Control’ แม้จะดูเป็นเรื่องเล็ก แต่การล็อคความเร็วอัตโนมัติ และการขับตามหลังในระยะกระชั้นชิด เมื่อรถคันหน้าเบรกกะทันหัน อาจทำให้คนขับมีเวลาตอบสนอง และแตะเบรกเพื่อชะลอความเร็วรถลงมาไม่ทัน
ตีแผ่เงาปริศนา จากวิกฤตเบรกสู่หายนะธรรมาภิบาลองค์กร นี่คือส่วนที่สื่อหลักมักจะไม่เจาะลึก อุบัติเหตุครั้งนี้สะท้อนอะไรที่ลึกซึ้ง กว่าแค่เบรกเสีย?
เมื่อรถที่รับผิดชอบชีวิตบุคลากร ของหน่วยงานการศึกษา ซึ่งควรเป็นสถาบันแห่งความรับผิดชอบ และมาตรฐานสูงสุด ต้องมาประสบอุบัติเหตุร้ายแรง คำถามที่ต้องพุ่งเป้าไปที่ผู้บริหาร และนโยบายที่เกี่ยวข้อง
มาตรฐานการจัดหายานยนต์ และความถี่ในการซ่อมบำรุง ต้องตั้งคำถามว่ารถบัสที่นำมาใช้ ซึ่งเป็นรถของมหาวิทยาลัยเองนั้น มีอายุการใช้งานกี่ปี? มีการตรวจเช็คสภาพรถ (Checklist) ก่อนออกเดินทางอย่างจริงจังหรือไม่?
และการซ่อมบำรุงตามระยะทาง ตามเวลาที่กำหนด เป็นไปตามมาตรฐานของผู้ผลิต หรือเป็นเพียงการซ่อมเพื่อให้วิ่งได้ ด้วยงบประมาณที่ถูกจำกัด?
ความล้มเหลวทางเทคนิค เป็นแค่ปลายยอดของภูเขาน้ำแข็ง ที่ฐานรากคือ ความล้มเหลวเชิงนโยบาย การจัดซื้อจัดจ้าง และการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน (Preventive Maintenance)
วัฒนธรรมความปลอดภัยที่ถูกละเลย (Safety Culture Lapses) การที่รถบัสสองคันวิ่งตามกันเป็นขบวน แต่คันหลังไม่สามารถหยุดรถได้ทัน แสดงให้เห็นถึงปัญหาในการเว้นระยะห่างที่ปลอดภัย (Safe Following Distance) และการขาดการสื่อสารประสานงานที่รัดกุม ในการขับขี่เป็นหมู่คณะ
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือ ธรรมาภิบาลด้านความปลอดภัยของหน่วยงาน ในการจัดทริปที่ต้